Muhammed b. Ali el-Bâkır rahmetullahi aleyh şöyle demiştir: “Kalbin ölmesi, nefsin isteklerinin peşine düşmesinden ileri gelir. Kişi isteklerini terkettiği ölçüde kalbi manevî hayata kavuşur. Hakkı hak olarak ancak kalbi diriler duyup anlayabilirler. Kalbi manen ölmüş kimse bir şey işitemez ve anlayamaz. Bu hale işaret olarak Allah Teâlâ, ‘Resûlüm! Sen ölü kalplere hakkı işittiremezsin’ (Rûm 52) buyurmuştur.” Kaynak: Sühreverdî, Avârifü’l-Meârif